കലികാലസ്മരണ
മകനേലോകം ഇരുണ്ടുകിടക്കയാണ്.(2)ആരാരും കാണാതെഅവരാരും കേൾക്കാതെനാമിവിടെ ജീവിച്ചിരുന്നുവെന്നാർക്കറിയാംഇരുട്ടിൽ ഉരുണ്ടുമറിയുന്നചിലരുടെ നാടിത്കാലത്തിൻ ചക്രത്തിൽഓടിമറയുന്നവൻചിലരുടെ മകളുടെമകനുംതൻമകനെന്നോതി ഞാൻഇത് കലികാലംകറുത്ത കാലം....കാലവർഷപ്പെരുമാരിയിൽചിലരവിടെ വിശപ്പിനാൽശവക്കല്ലറ തേടുന്നു ...മകനേഇത് കലികാലംകറുത്തകാലം.മരണം വിളിച്ചോതിനടക്കുന്നിതെന്നുണ്ണിഓർക്കുക വല്ലപ്പോഴുംനമ്മൾ പുഴുക്കൾ ,നമ്മൾ ദരിദ്രർമനുഷ്യർ തൻകൊക്കിൽ , ജീവിതംബലിയർപ്പിച്ചവർ...കാട്ടിക്കൂട്ടലുകൾ ജീവിതംഓടിമറയുന്ന ജീവിതംസമയമില്ലാർക്കും കാത്തുനിൽക്കാൻസമയമില്ലാർക്കും ഒന്നു നോക്കാൻമകനേലോകം ഇരുണ്ടുകിടക്കയാണ്.(2)ആരാരും കാണാതെഅവരാരും കേൾക്കാതെനാമിവിടെ ജീവിച്ചിരുന്നുവെന്നാർക്കറിയാം ..തൻ കുഞ്ഞിനെയോർത്ത്വിലപിച്ച മാതാക്കൾപിതാവിന്റെ വേദനയു -മതിലുൾക്കൊണ്ട് .ഇവിടെ വയറിനു വേണ്ടി മുറ-വിളി കൂട്ടുവോർ...അവിടെ വയറുനിറഞ്ഞ്മുറവിളി കൂട്ടുന്നു .ഇത്തിരി ശ്വാസം ഉണ്ടതിൽയെന്നോതി ഞാൻ....ഓട്ടക്കീശയിൽ എന്തുണ്ട് ബാക്കി .ഭിഷഗ്വരനിൽ ഒന്നുണ്ട്കണ്ടു ഞാൻ അത്ആർത്തിതൻ കണ്ണുകൾ മാത്രം .കാലം കലികാലംപലവിധമോതി ഞാൻഇല്ല മറുപടി , എന്നുള്ളിൽ മാത്രംബന്ധങ്ങളൂഴിയിൽ ഒരുചെറുചുഴിപോലെ . നേർത്തു പോയ്കണ്ടു ഞാൻ , ഞാൻ മാത്രമായ് ...മകനേ ഇത് കലികാലംകറുത്തകാലം .നീ വളരണംവലുതാവേണം ...ഒന്നേ എനിക്കു പറയുവാനുള്ളൂഅത്നീറുന്നൊരു ചെറുകിളി നീ ,പാടുന്നൊരു പൈങ്കിളി നീ
ജീവിതം വെറുമൊരു ,പ്രഹസനം മാത്രം ...കാലംകരുതിവരിക്കുന്നതെന്തോ -അത് നിന്നിൽശരമായ് പെയ്തിറങ്ങുമത്തീർച്ച....മകനേലോകം ഇരുണ്ടുകിടക്കയാണ്.(2)ആരാരും കാണാതെഅവരാരും കേൾക്കാതെനാമിവിടെ ജീവിച്ചിരുന്നുവെന്നാർക്കറിയാം
~വിശാഖ് മൂഴിക്കൽ~
No comments:
Post a Comment